کانون آشنایی با حیات وحش

کانون آشنایی با حیات وحش از سال 1382 پس از كسب مجوزهای لازم، با برگزاری کارگاه‌های آموزشی همراه با مشاهده و لمس حیوانات برای کودکان و نوجوانان، در مقاطع تحصیلی مختلف، اهداف زیر را دنبال می‌کند:

  • فرهنگ‌سازی در جهت حفظ محیط زیست و حمایت از حیات وحش كشورمان
  • ایجاد فضایی متفاوت برای یادگیری بهتر درس علوم و درک ملموس‌تر مفاهیم برای دانش آموزان
  • آشنا كردن كودكان و نوجوانان با عادات و رفتار، نحوۀ حركت، پوشش بدن، رژیم غذایی، تولیدمثل و زیستگاه جانوران مختلف و نقش هر یك در زنجیرۀ غذایی و حفظ تعادل اكولوژیك
  • آشنا كردن کودکان و نوجوانان با زیستگاه‌های مختلف ایران و اهمیت آنها
  • جایگزین کردن اطلاعات علمی درست درباره جانوران به جای باورهای خرافی و اشتباه
  • ایجاد حس دوستی بین کودکان و جانوران به جای ترس و دوری از آنها
  • تقویت حس مسئولیت پذیری در کودکان و نوجوانان نسبت به جانوران
  • آشنا كردن گروه‌های مختلف مردم با ارزش‌های جانوران وحشی و لزوم حفاظت از آنها
  • ایجاد حس احترام به حقوق دیگر مخلوقات خداوند
  • ترغیب خانواده‌ها به گذراندن اوقات فراغت خود در طبیعت

در کشور ما به علت کمبود اطلاعات در مورد ارزشها و خصوصیات حیوانات وحشی و باورهای نادرستی که طی نسلها به ما منتقل شده است، شایعات و ترس بی دلیلی در مورد حیوانات وجود دارد نظیر: آدم خواری گرگ، خون آشامی خفاش، سمی بودن مارمولک، شوم بودن جغد، آدم دزدی خرس و کفتار و... .
این ناآگاهی و ترس بی مورد سبب شده است که اکثر مردم کشورمان تمایل چندانی به گذراندن اوقات فراغت خود در طبیعت نداشته و از طرفی نسبت به حمایت و حفاظت از حیوانات وحشی علاقه ای نشان ندهند. این بی تفاوتی موجب شده تا نسل برخی از حیوانات وحشی ایران نظیر شیر ایرانی و ببر مازندرانی منقرض شود و تعداد دیگری نظیر یوزپلنگ و گور خر نیز در شرف انقراض قرار گیرند و این در حالی است که اکثر جانوران دیگر کشورمان هم کمابیش مورد این بی مهری قرار دارند.
کانون آشنایی با حیات وحش بر این است که با بالا بردن اطلاعات علمی و عملی کودکان و نوجوانان در مورد خصوصیات رفتاری جانوران، زیستگاهها، نحوه زندگی، تغذیه، تولید مثل و نقشی که جانوران در اکوسیستم و زنجیره غذایی بر عهده دارند کودکان را با اهمیت و ارزش های حیات وحش آشنا کند. از آنجا یی که این کودکان آینده سازان فردای ایران هستند نسلی آگاه، فردایی روشن و محیط زیستی سالم و پایدار خواهیم داشت.
کانون آشنایی با حیات وحش با هدف آشنا کردن کودکان و نوجوانان با طبیعت و جانوران کشورمان در سال 1382 به طور آزمایشی کار خود را در مهد کودک ها و مدارس تهران آغاز کرد سپس در سال 1385 پس از کسب مجوز از سازمان حفاظت محیط زیست با همکاری و حمایت بخش GEF/SGP ملل کار خود را به طور رسمی شروع نمود. از آنجایی که در پروژه های GEF/SGP انتخاب گروه های هدف و ایجاد ارتباط مؤثر با آنها از طریق شرکت در فعالیت ها و تبدیل شدن آنها به کنندگان کار حائز اهمیت است.
در برنامه های کانون آشنائی با حیات وحش دو گروه هدف مورد توجه قرار گرفته است: گروه تعلیم دهنده و گروه تعلیم گیرنده امید است از طریق علاقه مند شدن بچه ها حساسیت بیشتری در جامعه نسبت به ارزش و جایگاه حیوانات و اکوسیستم های خدادادی کشورمان ایجاد شود.
زندگی شهری، گرفتاری های روزمره، فشار کار و زندگی، ترافیک، کمبود وقت، سختی های معیشت خانواده، ... باعث دور شدن انسان شهرنشین و عدم شناخت خانواده ها به خصوص کودکان از طبیعت شده است.

بسیاری از کودکان شهری امروزه دیگر حیوانات اهلی مانند مرغ و خروس، بره، اسب و از این قبیل را لمس نکرده ویا از نزدیک ندیده اند و شناخت آنها محدود به تصاویر مجلات و کتاب ها یا فیلم های تلویزیونی و سینمایی شده است. بطوری که فراموش شده ما نیز خود از طبیعت و زنجیره حیاتیم و زندگی مان وابسته به خاک، آب، هوا و جاندارانی است که نا آگاهانه در صدد تخریب شرایط زیستی آنان بر می آییم. بسیاری از افراد بر اثر عدم شناخت و ترس بی دلیل، نا خواسته به جانوران و حیات وحش صدمه می زنند. این رفتار ریشه در عدم آموزش این افراد در دوران کودکی دارد.
جهان هستی یکپارچه است، پرنده ها ورای مرزها مهاجرت می کنند آبهای اقیانوس ها و دریاها به هم متصل اند هوایی که تنفس می کنیم درجه حرارتی که در فصول مختلف داریم همه و همه به هم وابسته است و این تنها انسان است که بلند پروازانه خود را مستقل از دیگر موجودات می- داند.


انسان در طول زندگی برای حفظ بقای خود تلاش می کند. برای خود آب، غذا و سرپناه فراهم می آورد و هر چیزی که برای او ناامنی ایجاد کند را از بین می برد. زمینهایی که شهرها روی آن بنا شده قبلا زیستگاه جانورانی بوده که به محض دیدنشان فریاد می زنیم و سعی داریم آنها را از محل زندگی خود دور کنیم با کمی تامل روشن می شود آنها قبل از ما در محل زندگی امروز زیست می کردند. این ما هستیم که زندگی آنها را دچار اختلال و خانه شان را اشغال کرده ایم و اکنون قصد کشتن آنها را داریم. ما جزئی از این طبیعت هستیم و بسیاری از اختراعات ما مانند هواپیما، زیر دریایی، رادار و... الهام گرفته از جانوران است. همچنین برای درمان بسیاری از بیماری ها ما به حیوانات مدیون هستیم. نابودی تنوع زیستی، در نهایت منجربه نابودی خود ما و نسل آینده ما می شود. یکی از راههای حفظ طبیعت و حیات وحش، دوست داشتن و اهمیت قائل شدن به آن است. این کار جز با آموزش از سنین پایین صورت نمی گیرد. به این منظور باید فضایی را به وجود آوریم که فرزندانمان فرصت داشته باشند حیوانات را از نزدیک ببینند. با محل زندگی آنها آشنا شوند، به آنها غذا دهند، لمسشان کنند و زنده بودن شان را حس کنند. در چنین شرایطی دوستی عمیق جایگزین حس جدایی آنها از طبیعت و ترس از جانوران خواهد شد.